Refleksja...

Nie chcę was dołować, ale właśnie zobaczyłem wycinek filmu z Markiem Kondradem i on tam mówi samotny, wieczorem w łóżku jako starzejący się facet do samego siebie: Do mojego Ciała "Mój drogi wierny przyjacielu który mi towarzyszysz przez całe moje życie..., zastygła już na Tobie glina z której zostałeś ulepiony... i nikt w Tobie już teraz nie obudzi kosmonauty, artysty, poety czy żonglera... ludzi którzy być może kiedyś w Tobie mieszkali..." smutne to ale bardzo mi się spodobało i sama prawda!!!