czego szukamy.....

Nie ma jednej odpowiedzi, która by nam dała wyjaśnieni czego szukamy... i tak samo jest ze mna. Mam 33 lata i juz cos przezyłem ale bardziej boje sie tego, że za dużo straciłem.. Brak mi iskierki, która odpali potencjał zalegający gdzieś na dnie duszy i da siłę i przywróci nadzieje .. może to dobrze bo znaczy, że wiem iz czegoś mi brak i musze szukać... ale jestem gdzie jestem i mam tyle co mam mam tez niestety coś tak okropnego jak sumienie, które za każdym razem kiedy pomyslę o  innej kobiecie niż żona rzuca mi się do gardła i próbuje naprac po pysku..

Nigdy nie myslałem, że po 11 latach wspólnego życia będę szukał... i każdego kto kiedys mi otym mówił złajał bym jak psa... patrzę do okoła i wydaje mi się, iz wszyscy są szcześliwi oprócz mnie .... nie rozumiem facetów którzy nie doceniają swoich kobiet oddających im każdą wolna chwilę i oczekujących odrobinę czułości...dotyk dłoni muśnięcie ust czułe spojrzenia zalotny usmiech nadal tego oczekuje i czekam jak szczeniak na każda chwilę kiedy czuje się potrzebny... a jednak to za dużo ja to straciłem dawno temu i wydaje mi się że nie wróci... przeminęło z wiatrem ...

czy powinienem czuć sie winny chyba nie ... czy powinieniem się już wyrzec tego co inni maą na codzień .. nie... czy mam prawo czuc się szczęśliwy ... tak... czy znajdę to tutaj... nie wiem ... ale wiem jedno będę szukał...